24 maart 2017

Wat ik leerde van 3 weken alleen door Thailand reizen

thailand ayutthaya

Een wens die ik al ongeveer vanaf mijn 14e had, was alleen gaan reizen. Australië moest de bestemming worden, direct na het behalen van mijn havo-diploma. Maar ja, toen haalde ik mijn havo-diploma nooit, en was er telkens wel een uitstekende reden om niet alleen op reis te gaan. Meestal had dat te maken met de liefde of een gebrek aan geld. Toen ik geld genoeg had en mijn lief zei: “toe maar, ga maar alleen op reis!” Sloeg bij mij de paniek toe: ik realiseerde dat ik telkens smoesjes had bedacht niet op reis te gaan! Nu had ik geen smoesjes meer. Boeken dus! Inmiddels had mijn énorme voorliefde voor Australië plaatsgemaakt voor Latijns-Amerika, maar dat vond ik te spannend, aangezien ik geen Spaans of Portugees spreek. Na wat rondvragen werd het Azië. Thailand om precies te zijn. Wél ver weg en uit mijn comfort-zone, maar toch stiekem van alle gemakken voorzien. Liefkozend noemde ik Thailand een baby-backpackersbestemming. Lees verder en let op: láng artikel! lees verder →

20 maart 2017

Dromen jagen en een reis naar Myanmar plannen

Er tegenaan hikken. Dat is een beetje wat ik ga doen als ik niet zo lekker in mijn vel zit. Ik kan dan zelfs tegen dingen aanhikken waar ik blij van word en die ik makkelijk en leuk vind om te doen. Ik blijf dat gek vinden. Zodra iets binnen mijn bereik ligt en ik alleen nog maar mijn arm hoef uit te strekken om erbij te kunnen, word ik bang. Dan ga ik gewoon wat anders doen. Youtube kijken in bed, Stardew Valley spelen, noem maar op. Vandaar dat ik nu bezig ben met de (voorzichtige) voorbereidingen voor een reis naar Myanmar. Die zijn we van plan ergens in januari 2018 te maken. Om van een totaal niet effectieve gedraging toch iets functioneels te maken dacht ik: laat ik er een blog over schrijven! Hierbij. lees verder →

3 februari 2017

Waarom ik nóoit meer zonder Bullet Journal kan

bullet journal leuchtturm 1917

Bullet journal. Het klinkt vet interessant, een beetje als het boekje van een huurmoordenaar die zijn administratie goed bijhoudt. De realiteit is een stuk saaier, maar des te bruikbaarder! Heb je een druk leven en een baan waarvoor je 101 dingen moet onthouden en vaak moet schakelen? Ben je net als ik dol op mooie notitieboekjes, lijstjes, en efficiëntie-appjes, maar zie je toch door de bomen het bos niet meer? Lees dan even mee, ik leg uit hoe ik orde in de chaos (mijn hoofd) breng. lees verder →

27 januari 2017

Vipassana: een weekend lang je kop houden.

Zo zag de vipassana retraite er van binnen uit

Omdat ik er begin 2016 helemaal niet zo fijn bijzat en er telkens een thema terugkwam: “Emma, zorg eens wat beter voor jezelf!” ging ik eens wat serieuzer op zoek naar een Vipassana retraite. Ik had daarover gelezen op het blog van Debby en was ontzettend benieuwd. Maar wat is Vipassana nou eigenlijk? Vipassana betekent “de dingen zien zoals ze zijn”. En dat doe je volgens deze meditatietechniek door geen contact met anderen te hebben. Je praat gedurende de hele periode niet niet met een ander, en je maakt ook geen oogcontact met anderen. Je bent, als het ware, alleen met je gedachten. (Let op, dit is een behoorlijk uitgebreid verhaal. Neem er vooral een kopje thee bij!) lees verder →

23 januari 2017

The OA seizoen 1 review

The OA prairie floating

Ok waar te beginnen. The OA is denk ik de meest bijzondere serie die ik afgelopen jaar gezien heb. Of afgelopen 5 jaar. Echt. Qua verhaallijn en uitvoering laat deze serie zich niet met welke andere serie vergelijken. Als ik echt zou moeten zoeken naar íets om deze serie mee te vergelijken, zou ik zeggen dat deze serie me aan The Fountain doet denken, maar die film vond ik een beetje ‘tja’ terwijl ik van deze serie wel echt genoten heb.

De serie begint enorm spannend. We zien Prairie, de hoofdpersoon, voor het eerst terwijl ze toevallig door een voorbijganger wordt gefilmd terwijl ze zelfmoord probeert te plegen door van een brug af te springen. Dat lukt niet en blijkbaar was dat ook niet haar bedoeling, volgens eigen zeggen. Prairie blijkt al jaren vermist te zijn, en haar ouders zien op youtube het filmpje van de zelfmoordpoging. Als ze haar in het ziekenhuis is er wel iets raars aan de hand, Prairie herkent haar ouders niet direct. Blijkt begrijpelijk, want ze heeft haar ouders nooit gezien. Ze was ten tijde van haar vermissing blind.

Ok voor de kijker natuurlijk véel vraagtekens: blind maar nu niet meer blind? Vermist maar nu een beetje over straat rennen en je haastig van een brug afwerpen? Vreemd vreemd.  lees verder →

19 januari 2017

Mijn eerste (indruk van) Toms!

Het is op dit moment nog Sale bij Toms, dus sla je slag! Maar eerst even verder lezen. Door de sale hadden al die leuke schoenen nu ook heel fijne prijzen dus vond ik het ook volledig te rechtvaardigen om twee paar te kopen. Want ik kon niet kiezen tussen twee mooie kleuren. Begrijpelijk toch? Kijk snel mee welke kleuren ik koos! lees verder →

17 januari 2017

Hoera! Nieuw design, nieuwe naam, nieuw blog?

Hoi allemaal! Wow, ik heb hier heel erg naar uitgekeken… Al maanden ben ik hier mee bezig: het maken van een ontwerp voor mijn nieuwe blog!
Welkom op Rutabaga! Op dit blog zul je voorlopig allerlei verschillende onderwerpen tegenkomen: ik wil je graag vertellen over de reizen die ik maakte, welke boeken ik graag lees, en welke dingetjes ik doe om mijn chaotische stressbrein tot rust te manen. Of wat ik lekker vind om te koken, welke hobby ik nú weer heb. Best divers dus. lees verder →

27 oktober 2013

Bucket list

  • X alleen op vakantie
  • X rijbewijs halen
  • X een tatoeage
  • X mijn HBO opleiding halen
  • een universitaire master doen
  • alleen de East-coast van de VS bereizen. Van New York naar New Orleans en Savannah in betweens
  • mijzelf kunnen begeleiden op gitaar
  • X een gong doen
  • dat ‘in het nu leven’ onder de knie krijgen 😀
  • een half jaar in een ander land wonen
  • een derde taal zo goed onder de knie krijgen dat een boek zou kunnen lezen in die taal of een brief zou kunnen schrijven die daadwerkelijk ergens over gaat
  • een kind krijgen (ok, hoe respectloos klinkt dit, een kind op een bucketlist… Maar toch, deze ervaring zou ik niet willen missen in mijn leven, en ik besef dat een vinkje bij dit punt niet ophoudt na de geboorte 🙂 )
  • tango dansen in Buenos Aires
  • naar Brazilië
  • naar Pompeii
  • naar Barcelona
  • X gewoon eens wat vaker zingen tijdens een jamsessie!
  • zelf een nummer schrijven, tekst en muziek
  • alle films in de top 250 van IMDB bekijken (dat is een ongoing process want dat ding verandert telkens 🙂 )
  • (bij)verdienste uit het creëren van content (blog, youtube)
  • ergens een expert in worden
  • in een huis met een bad wonen 🙂
  • een whippet adopteren

Dit is waar ik nu op kan komen. Zo’n lijstje mag best mettertijd groeien vind ik. 🙂

17 oktober 2013

#Miniblog Movie Review “Once Upon a Time in America”

Als je van films van epische proporties houdt, blijf dan lezen! Dit is een gangster-epos pur sang. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik de eerste keer dat ik deze film probeerde te kijken, voortijdig afhaakte. Het is met zijn 229 minuten (das bijna 4 uur!) ook echt een flinke zit. Maar: wel de moeite.

lees verder →