9 september 2013

#Miniblog Movie Review “Melancholia”

Still uit film Melancholia

Ik had een vrije dag en voelde me wat somber. Scrolde door mijn IMDB Watchlist en besloot dan maar de opbeurende film Melancholia te kijken. De titel verraadt het natuurlijk al: opbeurend is deze film allerminst.

Ik kan me nog herinneren dat ik me aan het vergapen was aan de trailer van deze film. Práchtige beelden, een favoriete regisseur en hoofdrollen gespeeld door acteurs die mij wel liggen. Blijkbaar waren de verwachtingen in mijn vriendenkring ook erg hoog gespannen, want ik hoorde van alle kanten dat deze film een vette tegenvaller was.

Fijn dus dat ik mijn verwachtingen had bijgesteld toen ik deze film ging kijken. De film laat twee verhalen zien: een bruiloft waarbij het gelukkig paar gedurende de avond steeds verder van elkaar vervreemd. De bruid weekt zich telkens los uit het feestgedruis. Ze gaat naar buiten om naar de lucht te kijken. Als kijken begin je een vermoeden te krijgen van naderend onheil. Best pijnlijk om naar te kijken. Een bruiloft die perfect moet zijn en als kijker voel je wat de bruid voelt. Er is iets verschrikkelijk mis.

Wat er zo mis is, wordt beter zichtbaar in het tweede verhaal: de planeet Melancholia nadert de aarde, en sommige mensen denken dat deze planeet de aarde zal verwoesten. Deze film laat met een hele kleine cast een groot verhaal zien. De karakters zijn voor mij vaak maar lastig te begrijpen, toch boeit deze film wel. Behalve dat alles prachtig (werkelijk stunning) in beeld gebracht is voelde deze film als een zware zwarte deken van somberheid. Niet verbazingwekkend als je weet dat Lars von Trier het verhaal voor deze film bedacht toen hij zelf werd behandeld voor een zware depressie.

Vorige artikel Volgende artikel

Dit vind je misschien ook leuk

3 Reacties

  • Reageer Rebecca 11 september 2013 at 18:44

    En is het dan ook een tranentrekker? Of alleen maar somber? Best fijn hoor, om dan te mogen janken om andermans sores.

  • Reageer Iris 13 september 2013 at 16:32

    Mijn all time lievelingsfilm! (En ik heb best veel films gezien) De eerste keer zag ik hem in de bios, met superhard geluid enzo, wauw. Daarna ook nog een paar keer gekeken, gaat nooit vervelen. Ik heb meteen zin om hem nog een keer te kijken 😀 <3

  • Reageer saskia 9 oktober 2013 at 00:56

    Ik vond die eindscene zo mooi he. Prachtige beelden.

  • Reageer