24 maart 2017

Wat ik leerde van 3 weken alleen door Thailand reizen

thailand ayutthaya

Een wens die ik al ongeveer vanaf mijn 14e had, was alleen gaan reizen. Australië moest de bestemming worden, direct na het behalen van mijn havo-diploma. Maar ja, toen haalde ik mijn havo-diploma nooit, en was er telkens wel een uitstekende reden om niet alleen op reis te gaan. Meestal had dat te maken met de liefde of een gebrek aan geld. Toen ik geld genoeg had en mijn lief zei: “toe maar, ga maar alleen op reis!” Sloeg bij mij de paniek toe: ik realiseerde dat ik telkens smoesjes had bedacht niet op reis te gaan! Nu had ik geen smoesjes meer. Boeken dus! Inmiddels had mijn énorme voorliefde voor Australië plaatsgemaakt voor Latijns-Amerika, maar dat vond ik te spannend, aangezien ik geen Spaans of Portugees spreek. Na wat rondvragen werd het Azië. Thailand om precies te zijn. Wél ver weg en uit mijn comfort-zone, maar toch stiekem van alle gemakken voorzien. Liefkozend noemde ik Thailand een baby-backpackersbestemming. Lees verder en let op: láng artikel!

Een afbeelding van Rambuttri Road

Rambuttri Road, even op temperatuur komen. Kijk wat heerlijk, veel groen, gezellige lampionnen en heerlijk eten!

En nu ik er ben geweest kan ik dat alleen maar beamen. In Thailand is het echt enorm makkelijk om alleen (en onvoorbereid) op pad te gaan. Thai zijn vriendelijk, behulpzaam, vervoer is overal goed en makkelijk te regelen, en alles wat je eventueel vergeten bent is te koop. De temperaturen zijn heerlijk, de Thaise keuken is briljant, en er is zó enorm veel te zien!

Afbeelding van stroomkabels in Bangkok

Hier kon ik echt naar blíjven kijken: de spaghetti van kabels!

Achteraanzicht van een tuctuc chauffeur in Bangkok

Yes, mijn eerste tuctuc ervaring! Ik voelde me een hele piet.

Van te voren had ik me druk gemaakt over het rijden met een tuctuc. Op internet wordt je vaak een beetje bang gemaakt voor oplichters. Als je even rustig nadenkt besef je dat wanneer je wordt belazerd het alsnog maar om een bedrag van 10,- gaat. Jammer, maar het valt dus allemaal echt wel mee. Als je het echt niet weet kun je aan de mensen van het hostel waar je verblijft vragen wat een normaal tarief is om naar je bestemming te reizen. En wat ik leerde: dat het gewoon onwijs leuk is om niet precies direct en efficient aan te komen op je bestemming. Dat een omweg juist leuk is, en dat het uitzoeken en rondvragen juist voor de meest waardevolle herinneringen zorgt.

Temples Ayutthaya golden hour

De tempels van Ayutthaya zijn echt prachtig bij zonsondergang… *droomt weer weg* Dit is Wat Chai Watthanaram.

Maar dat wist ik toen nog niet, dus ik ging zo snel als ik maar kon Bangkok weer uit. Omdat ik had gelezen dat het een stinkerige uitlaatgasstad was. Als ik toen weet wat ik nu weet had ik gezegd: joooowwww, rustig aan, geen haast. Kijk gewoon es een beetje rond! Maar ik ging dus na 1 dag Bangkok al razendsnel naar de volgende bestemming Ayutthaya. Waar het wel echt prachtig en leuk was. Je leest vaak de tip “fiets lekker langs de tempels in Ayutthaya”. Dat klopt, is hardstikke leuk, ware het niet dat je over een 5-baans snelweg moet fietsen om bij die mooie leuke tempels te komen. Enjoy!

In de nachttrein van Chiang Mai

Met de pootjes in de nachttrein

Na 3 dagen Ayutthaya (ik had hier toch geleerd om een beetje de tijd te nemen) was ik toe aan wat nieuws: ik had in Bangkok al een kaartje voor de nachttrein naar Chiang Mai gekocht en daar had ik onwijs veel zin in. Na leuk wachten op het station van Ayutthaya (geen grap, ik vond wachten echt heel erg leuk daarzo, zo veel te zien) stapte ik in een soort vrieskist. De Thai zijn superblij met hun airco en zetten die dus volop aan. Ik droeg hier sokken, een lange broek en een dik vest en had me als een soort rollade in de deken gewikkeld. Toch: echt een superleuke ervaring, en ik sliep heerlijk.

Uitzicht vanaf de trein op Khun Tan

Goeiemorgen, dit zag ik toen ik ’s ochtends wakker werd in de trein

Noem me saai, maar dit vind ik toch wel de leukste bezienswaardigheden op reis. Een perron, met jungle, wat kippen, wat honden…

Jonge monniken bij de tempel in Chiang Mai

Jonge monniken bij de tempel in Chiang Mai

Nog iets wat ik op reis leerde (over mezelf): wat raakt een mens snel verveeld! Ik rolde zelf nog met mijn ogen om een Italiaans stel dat “Ayutthaya een beetje tegen vond vallen, de tempels in Indonesië zijn mooier”, maar eenmaal aangekomen in Chiang Mai bleek ook ik een klein beetje tempelmoe. Dat leek me van te voren onvoorstelbaar. Maar ik moet vooral ook zeggen: ik heb weer heerlijk naar mensen gekeken, zoals deze jonge monniken die over het tempelcomplex liepen. Het schijnt in Thailand (of misschien in alle Boeddhistische landen) normaal te zijn om éens of meermaals in je leven naar het klooster te gaan voor een paar jaar. Sommigen gaan er weer uit, gaan naar school, trouwen, en anderen blijven er hun leven lang in.

Mijn favo noodlesoepplek in Chiang Mai: Blue Shop

Als je in Thailand honger hebt, ben je nooit ver uit de buurt van eten. Meestal besef je dat je honger hebt, kijkt om je heen, en een paar minuten later heb je een bord dampend eten voor je neus. Zo ook hier. Ik snap echt niet hoe het kan maar de noodlesoep hier is echt niet te vergelijken met die daar. Mals vlees, perfecte noodles, smakelijke bouillon… Oh ik krijg al direct weer honger!

View from Temple Doi Suthep

Het uitzicht vanaf Temple Doi Suthep

Op doorreis naar het bergdorp Pai stopte ik bij een beroemde tempel, Wat Phrathat Doi Suthep, kortweg Doi Suthep. Busladingen vol toeristen, dat had ik even niet voorzien. Thaise tourguides die accentloos Duits spraken, zo gaaf! Het uizicht bij deze tempel was super, je kon helemaal over Chiang Mai kijken.

Girl tribe at Doi Suthep

CUTE! Een lief meisje met traditionele kleding aan. En een klein adidasbroekje.

En onderweg terug naar onze auto zag ik dit zoete meisje. Smelt! Maar, door naar Pai! Na een bochtige rit in een busje aangekomen. En wat een rust is dat dan ineens. Een heerlijk groen bergdorp zonder jachtig verkeer. Overal hoor je reggae en ruik je lekker eten en buitenlucht! Wat een supersfeer! Reizigers Sander en Mariska van Tips Thailand bleven maanden hangen in Pai, en ik snap wel waarom! ik heb vanuit dit dorp het meeste ondernomen en heb hier de warmste herinneringen aan.

White Buddha view from Pai

Zie je dat witte stipje in het groen? Daar moet ik heen. Nog even lopen.

White Buddha in Pai

Daar zijn we! De White Buddha in Pai

Het uitzicht vanaf de White Buddha Over Pai

Het uitzicht vanaf de White Buddha over Pai

Lod Cave bij Pai

Lod Cave bij Pai

De omgeving van Pai verkennen met de brommer, dat werd me overal aangeraden. Nu ben ik zowel een angsthaas als een braverik, en zag ik dat alle brommers en scooters die je in Thailand kon huren allemaal véél zwaarder waren dan 50cc (110cc of 125cc). Strict genomen motors dus, en ik heb aar geen rijbewijs voor. Dus je bent niet verzekerd als er wat misgaat en ik durfte het gewoon niet aan. Maar ik durfte wel bij iemand anders achterop (dacht ik). Ik had al snel 2 mensen gevonden die mij achterop wilden nemen om de omgeving te verkennen. Dus ik heb urenlang verstijfd van angst achterop een brommer gezeten. Want het is daar steil. En het regende hard, af en toe. En het scheelde werkelijk niks of we waren door een enorme auto geschept en van de weg afgereden, een ravijn in. Maar het ging allemaal goed. En ik heb zulke prachtige dingen gezien! Zoals de Lod Cave met buitenaards mooi uitzicht.

Pauzeren op de berg bij Pai

Pauzeren op de berg bij Pai

Uitzicht op een straatje van Pai

Uitzicht op een straatje van Pai

Zondsondergang bij Pai Canyon

Ik heb ook een dag een tour gedaan. De hele dag werden we rondgereden langs de mooiste watervallen, hot springs, en aan het einde de Pai Canyon met zonsondergang. Prachtige uitzichten en smalle paadjes waar je in Europa nooit zonder begeleiding over zou mogen klimmen. En ik denk dat je daar wel een nadeel van alleen reizen te pakken hebt: je bent stukken voorzichtiger. Nu ben ik van nature al niet iemand die superveel risico neemt met sporten enzo, hier dacht ik wel echt 3 keer na. Het leek me echt vreselijk om in je eentje in een ziekenhuis te liggen 10.000 km van huis. Of om met een backpack en een gebroken been je reis te moeten vervolgen ofzo. Maar bij Pai is dit echt een must see: geniet lekker van het uitzicht, klauter een beetje rond en stort vooral niet in het ravijn.

Ok even fast forward: na Pai reisde ik weer terug naar Chiang Mai, waar het lichtjesfestival zou plaatsvinden. Op een meer ingehouden manier dan normaal, omdat de koning toen net was overleden. Ik wilde het festival graag meemaken. Het was best chaotisch: veel andere reizigers hadden allemaal tegenstrijdige informatie over hoe je dit feest op zijn best kon vieren. Uiteindelijk wist ik het allemaal niet meer en ben gewoon de stad ingegaan. Daar ontmoette ik via een tuctuc-chauffeur die ik had leren kennen een aantal mensen die een winkel hadden en me uitnodigden ook een kratong te maken: een soort drijvend offertje wat je ’s avonds in de rivier kon zetten. Leuk!

Afbeelding van winkel met kratong

We maken een kratong, met bloemen, kaarsen, sterretjes, en er moet een een beetje haar en een nagel in. Jawel.

Uitzicht vanaf de kade in Chiang Mai naar wensballonnen

Loi Kratong in Chiang Mai: zoveel lichtjes!

De viering was prachtig en hysterisch! Het was overal drukdrukdruk, livemuziek, mensen die hun raskat aan het uitlaten waren, mensen die eten uitdeelden. Dansen, zingen, lichtjes, vuur… Monniken die er tussendoor wandelen en je zegenen met water, en een show van ladyboys… Na twee dagen mijn ogen te hebben uitgekeken kroop ik moe mijn bed in. De volgende dag met de trein naar Bangkok, met het vliegtuig naar Surat Thani en met de taxi naar Khao Sok. Op naar de jungle!

Het uitzicht vanaf de drijvende huisje in Khao Sok

Het uitzicht vanaf de drijvende huisje in Khao Sok

In het dorp Khao Sok boekte ik de ‘overnight jungle tour’ waar ik al veel over had gelezen. En oh wat vond ik dat tof. Ook de avond dat ik in het dorp Khao Sok verbleef heb ik genoten. Wat een heerlijke temperaturen en wat een prachtig uitzicht! Niet te missen. Tijdens de tour sliepen we in drijvende hutjes op het meer. Het water was áltijd op perfecte temperatuur om te zwemmen, lekker warm!

Kalksteenrotsen in Khao Sok Lake

Kalksteenrotsen in Khao Sok Lake, hallo Avatar!

Vanuit daar door naar Krabi Town. Wat een overgang. Vanuit de overvloed van groen en natuur weer doodleuk in een stad gedropt. Maar, niet getreurd, ik ging direct door naar een strand. In Thailand zag ik pas de laatste dagen voor het eerst de zee.

Een afbeelding van Ton Sai Beach, bij Railay Beach

Ton Sai Beach, bij Railay Beach

Railay beach is beroemd en ik snap wel waarom. De zee is helder en het uitzicht is fenomenaal. Toch wat te druk naar mijn smaak, ik wandelde verder en kwam uit bij Ton Sai beach. Je snapt wel dat deze plek veel klimmers trekt.

De dag erna nam ik een busje naar Koh Lanta. Ik wilde nog graag naar een eiland maar raakte wat krap in mijn tijd. Ik koos daarom maar voor de makkelijkste optie. Achteraf was ik denk ik liever naar een ander eiland gegaan. Het is er prachtig, maar ik sprak vooral reizigers die net van een mooier eiland kwamen en dat in geuren en kleuren aan het vertellen waren.

Het strand op Koh Lanta

Maar: niet slecht toch? Wit zand, beetje bewolkt maar heerlijke temperatuur. De laatste paar dagen heb ik vooral een boekje gelezen aan het strand, wat gewandeld en natuurlijk gegeten!

Een afbeelding van een loopbrug in Koh Lanta Old Town, voor het restaurant moeten we een bruggetje over

De laatste avond, eten in Koh Lanta Old Town.

De laatste avond in Thailand: met twee meiden die ik heb leren kennen in het hostel ga ik eten. Het zit erop! Wat was het heerlijk! Ik zou zo weer alleen op reis gaan. Het alleen reizen levert heel tegenstrijdigheden op. Aan de ene kant is het heel erg relaxed omdat je precies je eigen tempo kunt volgen en alleen de dingen doet die jij graag wilt. Maar ik werd ook met mijn eigen onrust geconfronteerd. Nu ik al deze foto’s langsloop kan ik me goed herinneren dat ik op veel van deze prachtige bestemmingen een soort haastig gevoel had. Ik wilde verder, meer zien. Als ik op het strand zat wilde ik eigenlijk de stad in, als ik door een stadje liep vond ik het druk en wilde ik meer rust. Tjee! Slow down! Van te voren had ik een soort droombeeld, van mezelf, terwijl ik sereen allerlei diepe inzichten in mijn notitieboekjes schreef. Terwijl ik net buiten een tempel zat, met ergens op de achtergrond zingende monniken ofzo. En dat ik uit Thailand terug zou komen en precies zou weten wat me te doen stond. Nou dat is allemaal niet waar. Wat ik wel weet is dat ik graag weer op reis ga. Dat ik lekker eten één van de belangrijkste dingen vindt. En dat ik liever spaar voor een vliegticket dan voor een nieuwe bank, ofzo. En dat ik vind dat ik véél te veel spullen heb.
Sawaddee Ka!

Waar zou jij nog graag naartoe willen op reis?

Vorige artikel

Dit vind je misschien ook leuk

Nog geen reacties

Reageer